venerdì 26 maggio 2017

Aspirimi versus Drenazh Pleural ne Pneumotoraksin Spontan

Pneumotoraksi spontan mund te jete primar ose dytesor kur shkaktohet nga nje patologji pulmonare baze. Ne pergjithsi jemi mesuar qe ne rastet e pneumotoraksit te vendoset drenazh torakal dhe ne raste te vecanta mund te kryhet aspirimi si metode me pak invazive.


Protokollet europiane (ato te BTS dhe te ERS) ndryshojne nga ato amerikane ku te parat rekomandojne aspirimin si linje te pare trajtimi ne te gjithe pacientet me pneumotoraks spontan primar jo tensiv (BTS tregohet pak me e kujdesshme kur vjen puna per aspirimin e pneumotoraksit spontan dytesor) nderkohe qe tek amerikanet nuk keshillohet fare aspirimi ne asnje skenar klinik te mundshem.

Nje studim i publikuar tek ERJ mundohet te hedhe drite me teper mbi kete ceshtje. Studimi eshte kryer ne 3 spitale norvegjeze ne paciente me pneumotoraks spontan primar ose dytesor. 127 paciente ishin perfshire ne studim ku 48 paraqisnin pneumotoraks spontan dytesor. Nder to 65 u trajtuan me aspirim nderkohe qe pjesa tjeter me drenazh torakal. U vleresuan kohezgjatja e shtrimit, suksesi dhe komplikancat si dhe tek grupi me pneumotoraks spontan dytesor se cila ishte procedura me e favorshme.

Rezultatet treguan qe aspirimi krahasuar me drenazhin torakal ne kete popullate pacientesh kishte nje perqindje suksesi me te larte dhe nje kohezgjatje shtrimi me te shkurter.

Autoret pranojne qe studimi paraqet disa limitime. Gjithsesi, sipas editorialit qe shoqeron studimin “nese konfirmohet nga studime te tjera, linja e pare e trajtimit per episodin e pare te pneumotoraksit spontan ka per te qene vezhgimi ose aspirimin me age nese duhet ti ofrohet trajtim pacientit. Nese pacienti nuk paraqet distres respirator, vendosja e tubit torakal duhet te shmanget, sepse jo vetem qe eshte i dhimbshem per pacientin por sic tregohet nga studimi, e ekspozon ndaj nje rreziku komplikacionesh te mundshme.